Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

8ο Πανελλήνιο Συνέδριο Bookcrossing – Σκύρος 28-30/6/2013

Στις 11 Φεβρουαρίου έλαβα ένα email από έναν άγνωστο αποστολέα ονόματι Δημήτρη Αλεξίου. Με πληροφορούσε ότι ήταν δικηγόρος, συγγραφέας τριών μυθιστορημάτων και ως αναγνώστης, βιβλιόφιλος και κοινωνικά ενεργός, συνειδητοποιημένος Bookcrosser. Επίσης με ενημέρωνε τι είναι το bookcrossing, απόσπασμα που σας παραθέτω:
«Είναι μία διαδικτυακή παγκόσμια κοινότητα βιβλιόφιλων που πιστεύει στη μετά-ανάγνωσιν ζωή των βιβλίων. Βασικός σκοπός των bookcrossers είναι να μην παραμένουν βιβλία να σκονίζονται στα ράφια των βιβλιοθηκών, αλλά να προσπαθούν να εκπληρώσουν εκ νέου το σκοπό τους: Να βρουν νέους αναγνώστες και να διαβαστούν ξανά. Το site της κοινότητας αποτελεί μία βάση ηλεκτρονικής καταγραφής των βιβλίων τα οποία "απελευθερώνουμε" δωρεάν σε δημόσιους χώρους και περιμένουμε με αγωνία να παρακολουθήσουμε το ταξίδι τους και τις εμπειρίες των τυχαίων αναγνωστών που θα τα βρουν μαζί τους.
Σαν δράση υπάρχει σε πάνω από 130 χώρες σε όλον τον κόσμο και στην Ελλάδα έχει πάνω από 7000 εγγεγραμμένα μέλη εκ των οποίων περίπου 200 ιδιαιτέρως ενεργά που συμμετέχουμε σε συναντήσεις, εκδηλώσεις, συνέδρια κλπ. Το πρώτο μέλος στην Ελλάδα υπήρξε πολύ νωρίς, το 2002 (το 2001 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα στην Αμερική) και ήδη από το 2005 έχει καθιερωθεί το ετήσιο Συνέδριο που γίνεται κάθε χρόνο σε διαφορετική πόλη της Ελλάδας συγκεντρώνοντας τα περισσότερα ενεργά μέλη της ελληνικής κοινότητας. Συνέδρια έχουν γίνει στην Θεσσαλονίκη (2 φορές) , Αθήνα, Χανιά, Λάρισα, Λιβαδειά, Βόλο».
Ο κύριος Αλεξίου, που έγινε Δημήτρης στη συνέχεια, έχει εγκατασταθεί μόνιμα με την οικογένειά του στον τόπο καταγωγής του, τη Σκύρο. Με την αγάπη που τον χαρακτηρίζει απέναντι στο βιβλίο και το θεσμό ανέλαβε με φίλους και bookcrossers να διεξαγάγουν στο νησί το 8ο Συνέδριο.
Θέμα του Συνεδρίου το τρίπτυχο Θάλασσα - Γυναίκα - Λογοτεχνία. Οπότε καταλαβαίνετε τη χαρά μου, όταν μου πρότεινε να συμμετέχω ως επίσημη καλεσμένη, ανάμεσα σε τέσσερις εκλεκτές γυναίκες συγγραφείς, τις Ιφιγένεια Θεοδώρου, Αγγέλα Καστρινάκη, Νοέλ Μπάξερ και Victoria Hislop.
Ευχαριστώ από καρδιάς τον Δημήτρη Αλεξίου που μου έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψω με το βιβλίο μου «Τρεις ωκεανοί και μια θάλασσα» στον δικό του προορισμό και να του εκφράσω το θαυμασμό μου για το πάθος του απέναντι στα ιδανικά του.

Σας παραθέτω το δελτίο Τύπου του Συνεδρίου.


Το 8ο Πανελλήνιο Συνέδριο Bookcrossing ακολουθεί τη βιβλιογοργονίτσα Ανεμόεσσα στο όμορφο νησί της Σκύρου το τριήμερο 28, 29 και 30 Ιουνίου 2013. Παρέα με πάνω από 100 βιβλιόφιλους από όλη την Ελλάδα, πάνω από 700 βιβλία που ετοιμάζονται να ταξιδέψουν ελεύθερα για να γνωρίσουν καινούργιους αναγνώστες, με γνωστούς συγγραφείς και ανθρώπους των γραμμάτων θα περάσουμε ένα μοναδικό τριήμερο, διασκέδασης και βιβλιοφιλίας.

Εργαστήρια βιβλιοδεσίας και δημιουργικής γραφής, γνωριμία με το νησί και την ιστορία του, γνωριμία με το Σκυριανό αλογάκι, θεατρική παράσταση, εκδήλωση λόγου και μουσικής, beach party και ομαδικές απελευθερώσεις βιβλίων είναι κάποιες από τις εκδηλώσεις του τριημέρου στις οποίες θα πάρουν μέρος οι Σύνεδροι, που θα λάβουν και δωρεάν βιβλία προσφορά 25 εκδοτικών Οίκων και πολλά δώρα στις goodie bags.

Σε συνεργασία με τον πολιτιστικό φορέα ΠΕΑΠ Δήμου Σκύρου θα διεξαχθούν και δύο εκδηλώσεις ανοιχτές για το κοινό:
Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Ιουνίου 2013 στο θέατρο Δημοτικού Σχολείου Σκύρου, η θεατρική ομάδα «Ζω» του Δήμου Ζωγράφου θα παρουσιάσει τη θεατρική κωμωδία του Δημήτρη Αλεξίου «Άσε κάτω το βιβλίο!» σε σκηνοθεσία Γιώργου Κρασαδάκη.
Την Κυριακή 30 Ιουνίου 2013 στο Μουσείο Μάνου και Αναστασίας Φαλτάιτς θα γίνει εκδήλωση λόγου και μουσικής με θέμα : «Θάλασσα – Γυναίκα –Λογοτεχνία». Συζητούν οι επίσημες καλεσμένες συγγραφείς του Συνεδρίου μας κυρίες: Έφη Βενιανάκη, Ιφιγένεια Θεοδώρου, Αγγέλα Καστρινάκη, Νοέλ Μπάξερ και Victoria Hislop. Συντονίζει η Νανά Ζησίου.

Περισσότερες πληροφορίες για το Συνέδριο:

https://www.facebook.com/8thGreekBookcrossingConventionSkyros2013

Δευτέρα 20 Μαΐου 2013

Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ «ΚΡΑΥΓΗ» ΜΟΥ

Η «ΚΡΑΥΓΗ» μου είναι το πρώτο μου θεατρικό κείμενο· ο μονόλογος μιας «στοιχειωμένης» γυναίκας που συνομιλεί με το φάντασμα της χαμένης της μητέρας, του χαμένου της γιου, του χαμένου της έρωτα. Το ξεγύμνωμα μιας γυναικείας ψυχής μέσα από τους τρεις ρόλους της ζωής της, ως κόρης, ερωμένης και μάνας μαζί, που καταλήγει να μετουσιωθεί σε κραυγή ζωής και θανάτου.
Έχω την ευτυχία να ερμηνεύω αυτόν το ρόλο επί σκηνής, σκηνοθετημένο από τη Μαρία Κυριάκη. Η παράσταση, μαζί με το μονόπρακτο του Γιάννη Σολδάτου ΜΑΡΙΑ, ΟΠΩΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ, θα παίζεται για πέντε παραστάσεις στο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ (Ρήγα Παλαμήδου 2 και Σαρρή, Ψυρρή) από σήμερα Δευτέρα 20 Μαΐου μέχρι και την Παρασκευή 24 Μαΐου, στις 9.15 μ.μ. με ελεύθερη είσοδο γιατί είναι αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο. Θα χαρώ να σας δω εκεί.


Δευτέρα 22 Απριλίου 2013

ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΛΙ...

Στη σειρά των παραστάσεων της Ιερής πόρνης, γράφτηκαν δύο νέοι μονόλογοι από την Ειρήνη Σταματοπούλου (Μαρόν γλασέ) και τον Γιάννη Μακρόπουλο (Lucy), τους οποίους σκηνοθέτησα αυτή τη φορά. Η εμπειρία ήταν ιδιαίτερα γόνιμη και, αν θέλετε να τη μοιραστείτε μαζί μας, η παράσταση παίζεται στο θέατρο Πυξίδα (Σαρρή και Ρήγα Παλαμήδου 3, Ψυρρή) κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.15 μέχρι τις 27 Απριλίου, και από τις 13 Μαΐου κάθε Δευτέρα και Τρίτη την ίδια ώρα.

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΣΙΩΠΗΣ

Γιατί ποιο Λόγο να προτάξω,
εκτός απ' αυτόν της σιωπηλής αντίστασης;

Γιατί να φωνάξω σε μια χώρα φλύαρη
που νοσεί από λερή ομορφιά;

Μορφονιά ατιμασμένη,
αφουγκράσου τα σημάδια των καιρών...

ΑΔΑΛΛΕ μου εσύ,
δαντελωτό κορμί της Μεσογείου,
που ψυχορραγείς ―

Κοίτα πόσοι βλαστοί σου
αγωνίζονται για την αιμάτωση των αρτηριών σου
που τις διαπραγματεύονται
οικείοι και αλλότριοι.

Κοίτα πόσα παιδιά σου
σκύβουν πάνω σου
για το φιλί της ζωής ―

Ύστατη πράξη
πριν ο ρόγχος θανάτου
καλύψει κάθε φωνή διαμαρτυρίας ―

Αντιστεκόμαστε στις Σειρήνες
με πράξεις εμείς ―

Τόσο χυμένο αίμα
μάς δίδαξε πολλά ―

Αλληλεγγύη, πίστη, αντίσταση,
ας ενωθούμε λοιπόν·
πόλεμο έχουμε ―


Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011

Ιστορία που μιλάει για τη μάνα-γη

Την Παρασκευή 15 Ιουλίου στην Καλαμάτα, στο Βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου, νύχτα με πανσέληνο, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου μου «Τρεις ωκεανοί και μια θάλασσα». Ήταν η πρώτη φορά που παρουσίαζα βιβλίο μου εκτός των τειχών της μητρόπολης και η εμπειρία ήταν εξαιρετική.
Στο κατάμεστο βιβλιοπωλείο το κοινό παρακολούθησε με προσήλωση τις εισηγήσεις των ομιλητών μου, θέτοντας στο τέλος ενδιαφέρουσες ερωτήσεις.Βρίσκω συγκινητική την ανάγκη των κατοίκων της επαρχίας να επικοινωνήσουν ουσιαστικά με την τέχνη και τον δημιουργό.
Ευχαριστώ από καρδιάς τους ομιλητές μου, Φωτεινή Νικολαίδου, Σταύρο Τσακίρη, Γιάννη Σολδάτο, τον συντονιστή Σταύρο Καραμπάτο, τον Σωτήρη Θεοδωρόπουλο για την επιμέλεια της εκδήλωσης, τους ανθρώπους του βιβλιοπωλείου Παπασωτηρίου, ιδιαίτερα τον Δημήτρη Κωνστάντο, για τη φιλοξενία και τη στήριξη και φυσικά τις εκδόσεις Ψυχογιός για την τιμή που μου έκαναν.
Η φιλοξενία από τα μέσα επικοινωνίας ήταν επίσης απλόχερη.Ραδιοφωνική και τηλεοπτική συνέντευξη και στην τοπική εφημερίδα Ελευθερία από την εξαίρετη δημοσιογράφο Μαρία Τομαρά. Παραθέτω απόσπασμα:
1) Είναι το πρώτο σου μυθιστόρημα που εκδίδεται, ωστόσο υπάρχουν κι άλλα γραπτά που παραμένουν ανέκδοτα;
Είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα, αλλά κατά περιόδους, ακόμη και την περίοδο της γραφής του, ανάλογα με την έμπνευση και τα ερεθίσματα έπλαθα ιστορίες που εξελίσσονταν σε διηγήματα ή ποιητικά κείμενα.
2) Πότε ξεκίνησες να γράφεις;
Το γράψιμο όπως και οι υπόλοιπες τέχνες είναι τρόπος έκφρασης. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, σκάρωνα ιστορίες που τις σκηνοθετούσα, τις έπαιζα, τις χόρευα, τις έγραφα. Τα μυστικά τετράδια της μικρής μου ηρωίδας ήταν και δικά μου κείμενα, καταγραμμένα σε μπλοκάκια, μαθητικά τετράδια, σχισμένα φύλλα, με εργασίες πάνω σε βιβλία, στίχους τραγουδιών και φανταστικές ιστορίες.
3) Οι θεατρικές και κινηματογραφικές σπουδές επηρέασαν την γραφή σου;
Ναι, την επηρεάζουν. Ο κινηματογράφος είναι η τέχνη της εικόνας. Γράφω βλέποντας τους ήρωές μου, τους χώρους που κινούνται, τα τοπία που διαδραματίζονται τα γεγονότα. Το θέατρο μ’ έχει επηρεάσει στην οικονομία των διαλόγων και την εμβάθυνση των χαρακτήρων.
4) Στο μυθιστόρημά σου παρουσιάζεται μια ιστορία εντελώς φανταστική, ή εμπεριέχονται στοιχεία υπαρκτών προσώπων;
Στο μυθιστόρημά μου παρουσιάζεται μια μεγάλη ιστορία διαχωρισμένη σε διάφορα κομμάτια λόγω πλοκής. Μια οικογενειακή σάγκα με ήρωες και ηρωίδες που ακολουθούν το πεπρωμένο τους μέχρι την τελική λύτρωση. Φυσικό είναι λοιπόν να έχω επηρεαστεί από προσωπικές σχέσεις και γεγονότα. Εξάλλου το μυθιστόρημα στο πρώτο μέρος αναπτύσσει τις σκέψεις και τις ανησυχίες ενός επτάχρονου κοριτσιού που, αφήνοντας τη γενέτειρά του, ταξιδεύει στον γενέθλιο τόπο των γονιών της, διασχίζοντας τρεις ωκεανούς και μία θάλασσα – ταξίδι που έκανα κι εγώ προσωπικά σε ανάλογη ηλικία. Κάπως έτσι ξεκίνησε εξάλλου το μυθιστόρημα: Προσπαθώντας να λύσω το ερώτημα τι σημαίνει πατρίδα, ταξίδεψα με τη μικρή Μα σε δύο ημισφαίρια και τρεις ηπείρους για να φτάσω στις ψυχές των ηρώων μου.
5) Είναι μια ιστορία που θέλει να αναδείξει περισσότερο τι; Την αγάπη, τη λύτρωση;
Είναι μια ιστορία που μιλάει για τη μάνα-γη. Τη γη που οδήγησε τα παιδιά της στην ξενιτειά. Χωρίς να αναφέρεται στο βιβλίο πουθενά η ακριβής χώρα παρά με ποιητικές συμβολικές ονομασίες, είναι ξεκάθαρο ότι εννοείται η Ελλάδα και η Αυστραλία. Μιλάει για τις δεκαετίες του '50 και του '60, τότε που καραβάνια ολόκληρα απόκληρων Ελλήνων αποχαιρετούσε τη γη του και μετανάστευε σε ευφορότερα κράτη.
«Οι τρεις ωκεανοί και μια θάλασσα» είναι μια ιστορία που μιλάει για τη μάνα. Για τη γυναίκα που σαν γόνιμη γη, σαν άλλη Μεγάλη Μητέρα Θεά, τεκνοποιεί, προφυλλάσσει, προστατεύει, για να συνεχίσουν οι επίγονοί της το έργο της.
«Οι τρεις ωκεανοί και μια θάλασσα» είναι μια ιστορία που μιλάει για τη γέννηση, τον έρωτα, τη φιλία, την εγκατάλειψη, τη συγχώρεση, το θάνατο – τον κύκλο της ζωής που επαναλαμβάνεται αέναα.

Στον απόηχο της μαγιάτικης παράστασης της Ιερής Πόρνης συμπληρώνω ένα απόσπασμα κριτικής του Λέανδρου Πολενάκη, στην Αυγή, στις 19/6 /2011
Ακόμη ένας "άνθρωπος που έρχεται από τον κινηματογράφο" γράφει θέατρο. Στο πανέμορφο "Αγγέλων βήμα" ο Γιάννης Σολδάτος παρουσιάζει σκηνοθετημένο από τον ίδιο το νέο θεατρικό του έργο μα τον τίτλο: "Ιερή πόρνη". Ο υπότιτλος: "Τρεις και ένας μονόλογοι για πόρνες ηθοποιούς".[...]Συνοπτικά θα πω ότι αυτό το έργο είναι το καλύτερο μέχρι σήμερα του συγγραφέα, με κύριο πλεονέκτημά του, αυτό ακριβώς το διφορούμενο στοιχείο ψέματος και αλήθειας που βγήκε και στην παράσταση, χάρις, κυρίως, στις προσπάθειες της έμπειρης ηθοποιού (και συγγραφέως) Έφης Βενιανάκη, η οποία έφτιαξε έναν άρτιο ρόλο για τον εαυτό της, καθοδηγώντας επίσης επί σκηνής τις λιγότερο έμπειρες Κατερίνα Τσιρτσώνη, Βίκυ Κάββουρα και τον Εμμανουήλ Τσούτη, ώστε να μην χαθούν μέσα στο λαβύρινθο ενός τόσο δύσκολου έργου.

Ήταν μια γόνιμη καλλιτεχνικά χρονιά για μένα και καιρός να ολοκληρώσω το επόμενο μυθιστόρημα που προχωρά αργά αλλά ουσιαστικά.
Ας προσπαθήσουμε να περάσουμε το υπόλοιπο δύσκολο καλοκαίρι δημιουργικά κοντά στη φύση της όμορφης χώρας μας με αγάπη πάντα.

Τρίτη 31 Μαΐου 2011

Ένα σχόλιο του Αντώνη Μποσκοϊτη για την «Ιερή Πόρνη»

πρόσεχε-την-ιερή-πόρνη-του-γιάννη-σολδάτου

Τρεις πόρνες αφηγούνται τα κατορθώματα, τους πόθους και τα όνειρά τους. Οι δύο είναι σχετικά άπειρες και πρωτόβγαλτες στο κλαρί, η μία ωριμότερη και άρα πιο περπατημένη. Είναι τελικά πόρνες ή ηθοποιοί, οι οποίες κλήθηκαν να ερμηνεύσουν το ρόλο αυτό εν είδει μονολόγων; Το μαθαίνουμε στο τέλος όταν ο σκηνοθέτης, που ήταν πελάτης της πρώτης και δημοσιογραφικός ανακριτής της δεύτερης, δίνει εντολή για μία ακόμη πρόβα, αλλά όχι μπροστά στα μάτια των θεατών τούτη τη φορά.
Την Ιερή Πόρνη που έγραψε και σκηνοθέτησε ο Γιάννης Σολδάτος παρακολούθησα χθες βράδυ στο θέατρο Αγγέλων Βήμα, έναν από τους ωραιότερους χώρους του κέντρου της Αθήνας. Δυστυχώς ήταν η προτελευταία παράσταση της σαιζόν, οπότε όσοι θελήσετε να τη δείτε, απόψε είναι η τελευταία ευκαιρία!
Ο τίτλος του έργου δεν είναι διόλου τυχαίος, παρμένος σίγουρα από την ταινία Πρόσεχε την Ιερή Πόρνη του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Η σκηνοθεσία, άλλωστε, του Σολδάτου είναι λιτή και παραπέμπει σε ταινία δωματίου με το ντεκόρ να αποτελείται βασικά από το κρεβάτι του πληρωμένου έρωτα. Ο έντονος κόκκινος φωτισμός είναι ακόμη μία ευθεία παραπομπή, όχι τόσο στους οίκους ανοχής, όσο στα Πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ, δηλαδή σε ακόμη ένα φασμπιντερικό υπαρξιακό δράμα.
Κι όμως ο Σολδάτος κρατάει το δράμα για τα τελευταία λεπτά της παράστασης. Διότι σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια της κυριαρχεί το χιούμορ, ένα χιούμορ βιτριολικό για την Πόρνη Ελλάδα που αργά ή γρήγορα θα την πηδάνε Γερμανοί και Αμερικανοί, όπως εξομολογείται χαρακτηριστικά η έμπειρη πόρνη στον δημοσιογράφο-βιογράφο της. Η συγκεκριμένη πόρνη θα μπορούσε να είναι η πιο κωμική εκδοχή της Γυναίκας της Πάτρας του Γιώργου Χρονά.

Μέσα από καλοστημένες και τολμηρές ερωτικές σκηνές, που χρωστάνε πολλά στη φιλμογραφία του Νίκου Κούνδουρου ή, σωστότερα, στη μεγάλη φιλία του Σολδάτου με τον Κούνδουρο, ο συγγραφέας κάνει τελικά ένα πικρό σχόλιο για τη φασιστική επιβολή εξουσίας του εκάστοτε σκηνοθέτη στους ηθοποιούς του, θίγοντας ταυτόχρονα το αναξιοπρεπές του επαγγέλματος του ηθοποιού.
Στο ύψος των περιστάσεων στάθηκαν και οι τέσσερις ισότιμοι πρωταγωνιστές της παράστασης: η Έφη Βενιανάκη, η Βίκυ Κάββουρα, η Κατερίνα Τσιρτσώνη και ο Μάνος Τσούτης. [...]
Εξαιρετική ήταν η Βενιανάκη στην πρώτη, μετά από 25 ολόκληρα χρόνια, επανεμφάνισή της στο θέατρο....

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΗ στο θέατρο Αγγέλων Βήμα

Επιτέλους, η παράστασή μας κάνει πρεμιέρα. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη του Μαϊου θα παίζουμε την Ιερή Πόρνη, σε κείμενο και σκηνοθεσία του Γιάννη Σολδάτου, στο Αγγέλων Βήμα. Προσωπικά, μετά από είκοσι πέντε χρόνια που έχω να εμφανιστώ σε θεατρική σκηνή, αισθάνομαι δέος και λαχτάρα που θα ερμηνεύσω το ρόλο της πρώην πόρνης που αποδεικνύεται ηθοποιός. Όσοι αγαπάτε το καλό θέατρο, σπεύσατε, για να ταξιδέψετε μαζί μας στην παράσταση που χτίσαμε με πολλή αγάπη.